Pierwszym dźwiękiem na „Back in Black” jest głęboki, złowieszczy szum dzwonów kościelnych – czy też „piekielnych dzwonów”, jak to się mówi, otwierający album i kolejną erę AC/DC fanfarą, jednocześnie czule żegnając Bona Scotta, ich zmarłego wokalistę, który imprezował aż do piekła. Sugeruje to jednak, że „Back in Black” to swego rodzaju hołd dla Scotta, co może być prawdą na poziomie powierzchownym – „black” to cover pogrzebowy, „piekielne dzwony” z pewnością oznaczają śmierć – ale płyta nie jest wypełniona żałobnymi piosenkami o zmarłych. To właściwie bardziej stosowny hołd, ponieważ AC/DC nie tylko działało bez niego, ale dostarczyło płytę, która dla przeciętnego ucha brzmi jak spójny następca „Highway to Hell”, aż po to, jak pisk Briana Johnsona jest wierną kopią growlu Scotta. Większości słuchaczy można by wybaczyć, gdyby pomyśleli, że Johnson to Scott, ale Johnson różni się od Bona. Kierują nim te same obsesje – seks, alkohol i rock & roll, generalnie – ale w jego słowach i postawie nie ma tyle złowrogości, co u Scotta. Bon brzmiał jak przestępca, Brian jak hałaśliwy łobuz w całym „Back in Black”, co nadaje utworowi prawdziwie imprezowy klimat. Oczywiście nie należy przypisywać Johnsonowi całej zasługi za „Back in Black”, ponieważ Angus i Malcolm kontynuują riffy zorientowane na piosenki, które uczyniły „Highway to Hell” niemal boskim. Piosenka po piosence, dostarczają nie tylko potężne riffy, ale i utwory będące hymnami, od tłustego „Shoot to Thrill” po miażdżący „Back in Black”, który blednie jedynie w porównaniu z „You Shook Me All Night Long”, najwspanialszym hymnem na jedną noc w historii rocka. Ta tandetna celebracja seksu wyróżniała AC/DC spośród wszystkich innych zespołów metalowych – nie było w nich magii i miecza, mroku, tylko huczna impreza, a nigdy nie zorganizowali większej, lepszej imprezy niż na Back in Black. ~ Stephen Thomas Erlewine, Rovi

Wydanie: 1994, Atco 

Nagrano w Compass Point Studios w kwietniu-maju 1980 roku.

Pierwotnie wydano jako Atlantic 16018 21 lipca 1980 roku.

Zremasterowano cyfrowo z oryginalnych taśm-matek w Sterling Sound

Wkładka - dwustronicowa książeczka 

Made in Germany

Płyta -stan dobry plus (minimalne ryski, nie mające wpływu na jakoś odtwarzania)

Pudełko -stan dobry plus (lekkie pęknięcie na tylnej tacce pudełka)