Genialne. Absolutnie wybitne. [Jarosław, lubimyczytac]

„Godzina X. Rzecz o umieraniu” Jalu Kurka to intymna i skłaniająca do refleksji książka o śmierci i przemijaniu. Wydana po raz pierwszy w 1978 roku, zachwyca poetyckim językiem, subtelnymi obrazami i dojrzałością myśli. Autor zaprasza czytelnika do wspólnej kontemplacji nad tytułową „godziną X” – czyli momentem nieuchronnego końca – i pokazuje, jak można oswoić lęk przed śmiercią. To lektura krótka, ale niezwykle treściwa – spokojna, mądra i zostająca w pamięci na długo. [M.H.]

Mała, niepozorna książka, pozostająca w cieniu tatrzańskiej twórczości Jalu Kurka, który odważył się stworzyć czegoś naprawdę wielkiego. Przygnębiająca, melancholijna i – choćbyśmy tego nie chcieli – prawdziwa historia zmagań człowieka z nieuchronnym. [Krux_85, lubimyczytac]

„Godzina X. Rzecz o umieraniu” liczy tylko kilkadziesiąt stron, ale jest po prostu wstrząsająca. Jeszcze nikt tak dobitnie i tak dramatycznie nie napisał o bezsensie śmierci. O naszym odejściu. Detalicznie, konkretnie. To rodzaj poetyckiej prozy podzielonej na różne wątki. [Eugeniusz Kurzawa, „Gazeta Kulturalna”, nr 8/2023]

Która godzina? Za pięć minut ostatnia. Godzina X – smutna, niepowtarzalna przygoda. Zamyka się jeszcze jedna odrębna biografia, opada zeschnięty liść z drzewa, do tej ciemności nie ma wstępu żadna realność duchowa. Wobec aktu umierania wszystko, co było, nie istnieje, istnieje tylko stan agonalny. Wyrok począł się wraz z nami od urodzenia, rośnie w nas jak dziecko; któż by pomyślał, że hodujemy w sobie śmierć po to, aby nas pożarła. Mimo olbrzymich postępów wiedzy we wszystkich kierunkach, nie zdołaliśmy dotychczas wyjaśnić tajemnicy życia; nie znaleziono niczego, co by uzasadniało byt. [fragment książki]

O AUTORZE. Jalu Kurek (1904-1983) polski poeta i prozaik, urodzony w Krakowie, członek Awangardy Krakowskiej. Studiował filologię polską i romańską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Autor licznych tomów poetyckich i powieści. Duża część jego twórczości poświęcona była Krakowowi i górom, a szczególnie Tatrom, w których był zakochany.

Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji.