AGROPAK AGROPAR NATURALNY ŚRODEK OWADOBÓJCZY - 0,7 L

✔️ Skuteczność  - Działa kontaktowo tworząc solidną warstwę ochronną uniemożliwiającą przemieszczanie się i żerowanie szkodników.

✔️ Wygoda stosowania - Gotowy do użycia preparat w poręcznej butelce z atomizerem.

✔️ Brak okresu karencji i prewencji - Możliwość stosowania tuż przed zbiorem owoców i warzyw.

✔️Bezpieczeństwo - Bezpieczny dla ludzi, zwierząt i środowiska.

✔️Niezawodność - Odporny na zmywanie przez deszcz.

Agropar® AL naturalny, gotowy do użycia preparat o działaniu kontaktowym, przeznaczony do zwalczania szkodników (w sposób fizyczny) występujących na roślinach ozdobnych, warzywach, drzewach i krzewach owocowych. Zawiera olej rydzowy pochodzący z lnicznika siewnego (Camelina sativa). Produkt tworzy na opryskanej roślinie cienką, lepką powłokę uniemożliwiającą przemieszczanie się i żerowanie szkodników doprowadzając do ich wyginięcia. Skutecznie zwalcza między innymi: przędziorki, mszyce, miseczniki, wciornastki, szpeciele, miodówki, wełnowce, ochojniki, mączliki.

Umieszony w poręcznej butelce z atomizerem, pozwala na szybkie działanie bez konieczności używania dodatkowego sprzętu. Preparat może być stosowany przez cały okres wegetacji roślin, od wczesnej wiosny do później jesieni. Stanowi doskonałą alternatywę (lub uzupełnienie) konwencjonalnych środków chemicznych. Jest dopuszczony do stosowania w uprawach ekologicznych.

Składnik aktywny: Naturalny olej rydzowy pochodzący z Lnicznika siewnego (Camelina sativa)

Forma: Ciecz do bezpośredniego stosowania

Użytkownik: Do stosowania przez użytkowników nieprofesjonalnych

Zgodność z ekologicznymi standardami: Certyfikowany do stosowania w uprawach ekologicznych.

Opakowanie: 700 ML

JAK STOSOWAĆ AGROPAR?

Przed zastosowaniem środka kilka razy wstrząsnąć opakowaniem. Za pomocą spryskiwacza preparat nanosić w miejsca występowania szkodników, należy zadbać by preparat naniesiony był starannie na całe rośliny, a szczególnie na dolną stronę liścia. Stosować w zakresie temperatury 8-24 °C. Spryskiwać suche rośliny w okresach bezsłonecznej pogody. Warunki pogodowe muszą zapewnić wyschnięcie cieczy na roślinach w ciągu 3 godzin. Nie łączyć ze zwilżaczami, gdyż środek ten pełni tę rolę i jest odporny na zmywanie przez deszcz.

• Częstotliwość: Możliwość stosowania w trakcie całego okresu wegetacyjnego.
• Zalecany termin stosowania: luty - listopad

⭐ Rośliny ozdobne.

➡️ Stosowanie: zabiegu dokonać w temperaturze od 5°C do 25°C, pokrywając całą roślinę, zwracając szczególną uwagę na dolną część liścia.

➡️ Szkodnik: przędziorek, mszyca, misecznik, wciornastek, ochojnik, wełnowiec.

⭐Drzewa i krzewy owocowe.

➡️ Stosowanie: zabiegu dokonać w temperaturze od 5°C do 25°C, pokrywając całą roślinę, zwracając szczególną uwagę na dolną część liścia.

➡️ Szkodnik: przędziorek, mszyca, misecznik, szpeciel, miodówka, wciornastek.

⭐Warzywa.

➡️ Stosowanie: zabiegu dokonać w temperaturze od 5°C do 25°C, pokrywając całą roślinę, zwracając szczególną uwagę na dolną część liścia.

➡️ Szkodnik: mszyca, przędziorek, mączlik szklarniowy, wciornastek.

⭐ Mszyce - jak wyglądają?

Mszyce (Aphidoidea) to małe owady z rzędu pluskwiaków, które masowo żerują na roślinach. Uszkadzając zarówno gatunki ozdobne, jak i uprawne – drzewa i krzewy (liściaste oraz iglaste), rośliny doniczkowe, warzywa, owoce, a nawet chwasty. Poszczególne gatunki mszyc różnią się od siebie wyglądem. Występują formy ze skrzydłami i bezskrzydłe. Ciało mszyc osiąga długość kilku milimetrów, trudno dostrzec je gołym okiem. Mszyce wysysają sok z roślin i tworzą spadź (wydzielina ta nazywana jest także „rosą miodową” lub „miodem spadziowym”).

Gatunki mszyc.

Na świecie występuje ponad 3,5 tysiąca gatunków tych szkodników, z czego w Polsce spotkać można kilkaset. Mszyce to małe owady (około 1-2 mm) o miękkim, wrzecionowatym kształcie. Poszczególne gatunki mszyc różnią się przede wszystkim barwą. Po kolorze łatwiej jest je zidentyfikować i dobrać odpowiednie środki do ich zwalczania. Mszyce mogą być:

• białe (np. obiałka korowa),
• żółte (mszyca malinianka, mszyca różano-trawowa),
• różowe albo pomarańczowe (np. mszyca kwaśnicowa),
• ciemnozielone (mszyca bzowa),
• granatowe (np. mszyca porzeczkowa),
• czarne (np. mszyca burakowa).

Wygląd mszyc różni się w zależności od fazy rozwoju, w której się znajdują – mogą być uskrzydlone lub bezskrzydłe. Ich nazwy pochodzą od żywiciela (lub żywicieli), na którym żerują. Mszyce bardzo szybko się rozmnażają, więc walka z nimi może być trudna. W sezonie wiosenno-letnim szkodniki te rozmnażają się przez dzieworództwo, czyli bez zapładniania (bezskrzydłe samice). Mogą wtedy wydać od kilu do kilkunastu pokoleń nowych osobników, które dojrzałość płciową osiągają już po kilku dniach.

Szkody wyrządzone przez mszyce.

Mszyce wysysają z roślin sok – najchętniej żerują na młodych, soczystych pędach. Uszkadzają i deformują liście, pąki kwiatowe, zawiązki owocowe, a niektóre gatunki żerują także na korzeniach. Efektem żerowania są poskręcane, powyginane, pomarszczone, odbarwione oraz przedwcześnie więdnące i opadające liście i igły. Ponadto osłabione rośliny tracą odporność i stają się bardziej podatne na groźne choroby. Spadź, którą wydzielają mszyce, to pokarm idealny nie tylko dla mrówek. Jest słodka i pożywna i stanowi idealne środowisko dla rozwoju grzybów sadzakowych. Grzyby te tworzą czarny nalot na liściach, co ogranicza dostęp światła słonecznego i utrudnia roślinom fotosyntezę.

Mszyce przenoszą także groźne choroby wirusowe. Mszyce ograniczają wzrost i rozwój roślin, ponadto budują na roślinie nieestetyczne schronienia – galasy (narośla i brodawki) na pędach, wyrośla i wybrzuszenia na liściach. Niektóre mszyce wytwarzają biały wełniany puch, w którym się kryją. Jeśli pojawią się na liściach, pędach czy igłach białe „kłaczki” to znak, że rośliny zostały zaatakowane przez mszyce. Owady te bardzo szybko się rozmnażają i przenoszą na kolejne rośliny. Im szybciej zacznie się zwalczać te szkodniki, tym efektywniej ograniczy się rozrastanie ich kolonii.

Jak zwalczyć mszyce?

➡️ Domowe sposoby na mszyce.

W zwalczaniu mszyc mogą pomóc samodzielnie przygotowane gnojówki, napary i wyciągi np. z czosnku, aksamitki, piołunu, bielunia, lulka czarnego, mniszka lekarskiego, pokrzywy zwyczajnej, krwawnika pospolitego, cebuli, rumianku, skrzypu polnego czy wrotyczu pospolitego. Rośliny można też spryskiwać wodą z szarym mydłem lub płynem do mycia naczyń. W sklepach ogrodniczych można też kupić gotowe preparaty naturalne np. mydło potasowe, Agricolle (wyciąg z glonów), Himal i inne.

Silne i zdrowe rośliny rzadziej poddają się inwazji mszyc, dlatego warto zapewnić roślinom jak najlepsze warunki do wzrostu i rozwoju: odpowiednie stanowisko i glebę, wystarczającą ilość wody, trzeba także prawidłowo je nawozić i regularnie odchwaszczać. Powinno się też obserwować rośliny i reagować niezwłocznie po pojawieniu się pierwszych widocznych objawów żerowania mszyc.

➡️ Opryski chemiczne.

Preparaty chemiczne są bardzo skuteczne w zwalczaniu mszyc, jednak trzeba używać ich zgodnie z instrukcją na opakowaniu – trzeba przestrzegać zaleceń dotyczących stężenia i terminów oprysków. Nieprawidłowe stosowanie środków chemicznych może prowadzić do zatrucia owadów pożytecznych (np. pszczół czy biedronek), skażenia wody, zniszczenia roślin, może też wpływać na zdrowie ludzi, a także zwierząt domowych.

⭐ Wełnowiec – jak wygląda ?

Szkodniki te wyglądają bardzo specyficznie, dzięki czemu łatwo je rozpoznać. Samice i larwy pokryte są woskowatą wydzieliną. Właśnie ze względu na nią, owady budzą skojarzenia z puszystą wełną. Osiągają wielkość do kilku mm. Lubią suche i ciepłe środowisko. Wełnowce zaliczane są do rodziny czerwców. Poniżej na zdjęciu widoczne są poszczególne osobniki wełnowca w otoczeniu mszyc.

Po czym można poznać, że roślinę zaatakowały wełnowce? Jest kilka oznak:

• na liściach widoczne są białe punkty, przypominające kawałki miękkiej waty,
• w zaawansowanych stadiach biała wydzielina widoczna jest również na łodygach, a także przy nasadzie liści,
• kwiaty, liście, łodygi żółkną i obumierają,
• roślina jest pokryta lepką rosą (spadzią).

Zainfekowany kwiat wygląda źle i zaczyna obumierać. Co więcej, wełnowce rozmnażają się bardzo szybko, a woskowata otoczka chroni je przed środkami, które służą do ich zwalczania. Nawet jaja składane są właśnie pod nią. Dodatkowo podczas ich żerowania pojawia się lepka rosa, która sprzyja rozwojowi grzybów. Więc inwazja wełnowców może wywołać inne choroby. Owady te są również nosicielami roślinnych wirusów.

Skąd się biorą wełnowce?

Podobnie jak inne szkodniki wełnowce najczęściej przynoszone są z nowo zakupionych kwiatów. Dlatego niezwykle ważne jest, aby roślinom przyglądać się jeszcze w sklepie. Warto sprawdzić spodnią część liści (wełnowce bardzo często kryją się przy nerwach, szczególnie przy głównym). Najlepiej jest też rozchylać łodygi i sprawdzić ich stan u podstawy. Co ważne, ze względu na to, że lepka rosa pojawiająca się podczas żerowania wełnowców, jest idealna do rozwoju grzybów, warto zwrócić uwagę, czy na liściach pojawiły się czarne plamy. Niestety szkodniki mogą się kryć również w ziemi, dlatego w domowych kwiatach trzeba regularnie zaglądać do brył.

Czasem może być też tak, że wełnowce będą przeniesione ze szczepami roślin, dlatego ważne jest, aby brać je ze sprawdzonych miejsc.

Wełnowce często atakują storczyki, kaktusy, fikusy, krotony, juki, hoje, kamelie, draceny, a także cytrusy, czyli kwiaty bardzo popularne i lubiane. Jednym słowem problem z tymi owadami może dotyczyć każdego. Warto więc wiedzieć, jak się ich pozbyć.

Jakie preparaty są dobre na wełnowce?

Warto zacząć od ekologicznych środków. Ze względu na to, że nie zawierają pestycydów, są bezpieczne, można stosować je w domu. Preparaty tego typu opierają się na bazie z olejów np. rzepakowego lub rydzowego. Ich działanie polega na tym, że oblepiają szkodniki i uniemożliwiają im oddychanie. Ze względu na to, że wełnowce pokryte są woskowatą powłoką, zabieg trzeba powtarzać często, a najlepiej jest, kiedy po prostu uzupełnia czynność mechanicznego usuwania tych owadów. Agropak Agropar naturalny środek owadobójczy na wełnowce.

⭐Przędziorki - jak wyglądają?

Przędziorki to małe pajączki, które mogą mieć żółtą, zieloną, pomarańczową lub brązową barwę. Co ciekawe, ich kolor zmienia się w zależności od pory roku, etapu rozwoju (przędziorek ma ich cztery: jajka, larwa, nimfa, postać dorosła), a także płci. Atakują drzewa owocowe, kwiaty oraz krzewy. Przędziorki są małe i na początku trudno je zauważyć. Nawet dorosłe osobniki są niewielkie, dlatego należy uważnie obserwować rośliny, aby nie przeoczyć problemów. Najczęściej występującym gatunkiem przędziorków jest chmielowiec.

Te roztocza żywią się sokiem roślinnym z blaszki liści. Uszkodzone liście mają coraz mniejszą możliwość fotosyntezy, wstrzymują swój wzrost, a ostatecznie obumierają. Przędziorki żerują na ich spodzie. Idealne dla rozwoju roztoczy są suche miejsca, więc na atak szczególnie narażone będą rośliny wystawione na słońcu w zacisznym miejscu. Przędziorki można również przynieść do domu w doniczce z nowym kwiatem, dlatego trzeba uważnie sprawdzać jego stan.

Po czym poznać, że roślinę zaatakowały przędziorki?

Do najczęstszych objawów zalicza się:

• pojawiające się na liściach jasne plamki, z czasem widoczne z góry,
• delikatna pajęczynka, w początkowej fazie pojawia się głównie przy nasadzie liści,
• osad na liściach,
• zwijanie i usychanie liści oraz kwiatów,
• usychanie igieł - w przypadku roślin iglastych.

Preparaty zwalczające przędziorki.

Do zwalczania przędziorków można wykorzystać ekologiczne preparaty (jednak, aby były skuteczne, opryski trzeba robić na bardzo wczesnym etapie żerowania przędziorków), jak również specyfiki o mocniejszym działaniu.

Preparaty zróżnicowane są również pod względem postaci, dostępne są w formie płynu do rozcieńczenia, a także w sprayu. Podczas wyboru zwrócić uwagę na przeznaczenie, czy jest to środek do roślin iglastych, warzyw, czy po prostu preparat uniwersalny. Niezwykle ważny jest również okres karencji, jeśli spryskiwane będą owoce lub warzywa, warto zwrócić uwagę, po jakim czasie można bez obaw je spożywać. Agropak Agropar naturalny środek owadobójczy na przędziorki.

⭐ Mączliki - jak wyglądają?

Białe muszki to jeden z najczęściej spotykanych szkodników na naszych roślinach. Można je spotkać w naszych ogrodach od maja do sierpnia. Rozwojowi mączlików sprzyja ciepło oraz suche powietrze.

Szczególnie upodobały sobie żerowanie na pomidorach, dyniach oraz wszelkiego rodzaju chwastach oraz ziołach. Wielkość dojrzałego mączlika dochodzi do 1,5 mm długości. Są one owadami mało ruchliwymi o trzech parach nóg, owalne i spłaszczone o żółtozielonej barwie. Mączliki żywią się sokiem wysysanym z liści, przez co na początku ich występowania można zauważyć na nich żółtawe plamy. W późniejszym stadium opanowania rośliny przez szkodnika, całe jej blaszki liściowe żółkną, zasychają a następnie opadają. W wyniku ich działalności następuje osłabienie wzrostu rośliny. Masowe pojawienie się tego szkodnika może doprowadzić w ostateczności do zamierania rośliny. Ich szybkie wykrycie jest kluczem do sukcesu.

Uszkodzenia wywołane przez mączlika.

Jeśli mączlik pojawi się na naszej uprawie i w porę go nie zauważymy, doprowadzi do całkowitego zniszczenia roślin. Co powoduje mączlik szklarniowy? Ten pasożyt atakujący głównie rośliny uprawiane pod osłonami, ale również kwiaty ozdobne (azalie, róże, fuksje, pelargonie) uszkadza liście.

Początkowo działanie szkodnika objawia się niewielkimi żółtymi plamkami. Po pewnym czasie liście żółkną, usychają, aż w końcu opadają. Jeśli doszło już do rozwoju dorosłych osobników, kiedy poruszymy rośliną, odlatują z niej białe muszki. Obecności mączlika szklarniowego towarzyszy też choroba grzybowa (grzyb powstaje na spadzi produkowanej przez muszki).

Charakterystycznym objawem wskazującym na obecność mączlika są nakłucia na liściach. Kiedy spojrzymy pod światło, zobaczymy małe powygryzane otwory oraz bytujące na roślinie szkodniki.

Ze środków ochrony roślin należy korzystać z zachowaniem bezpieczeństwa. Przed każdym użyciem przeczytaj informacje zamieszczone w etykiecie i informacje dotyczące produktu. Zwróć uwagę na ostrzeżenia o rodzajach zagrożeń i przestrzegaj zasad bezpieczeństwa zamieszczonych w etykiecie.

Nabycia środków ochrony roślin może dokonać osoba pełnoletnia i posiadająca kwalifikacje wymagane od osób nabywających środki ochrony roślin określone w art. 28 ustawy o środkach ochrony roślin.