Proso rózgowate 'Squaw' (Panicum virgatum) tworzy szeroką, malowniczą kępę o lekko przewieszających się liściach. W drugiej połowie sezonu blaszki stopniowo nabierają ciemnoczerwonych tonów, a nad nimi rozwijają się liczne, delikatne wiechy w różowoczerwonym kolorze.

Wygląd i wzrost

• docelowa wysokość kępy około 90–120 cm, z kwiatostanami do około 120–150 cm,
• ciemnozielone liście wyraźnie czerwieniejące od lata do jesieni,
• lekkie, rozgałęzione i długo dekoracyjne wiechy,
• wysoka mrozoodporność i dobra tolerancja okresowej suszy,
• atrakcyjna sylwetka utrzymująca się również zimą.

Wymagania i pielęgnacja

Najlepsze wybarwienie i zwarty pokrój uzyskasz na stanowisku słonecznym. Odmiana toleruje różne podłoża, od przeciętnych i okresowo suchych po wilgotne, jednak preferuje glebę umiarkowanie wilgotną i przepuszczalną. Unikaj nadmiernego nawożenia, ponieważ na bardzo żyznym podłożu źdźbła mogą się rozkładać. Zaschniętą kępę pozostaw na zimę i zetnij nisko dopiero pod koniec zimy lub wczesną wiosną.

Zastosowanie

'Squaw' pasuje do rabat preriowych, ogrodów naturalistycznych, nasadzeń nad wodą i większych kompozycji pojemnikowych. Dobrze wygląda z jeżówkami, rudbekiami, dzielżanami, rozchodnikami, sadźcami oraz werbeną patagońską. Sadzone w grupach proso tworzy ciepłą, falującą plamę, a pojedyncza kępa może pełnić rolę jesiennego akcentu.

Ciekawostka

Gatunek Panicum virgatum był jednym z ważnych składników północnoamerykańskiej prerii wysokotrawiastej. Nazwa rodzaju Panicum wywodzi się ze starego łacińskiego określenia prosa.

Jak zmienia się w sezonie?

Wiosną proso startuje dość późno, jak typowa trawa ciepłolubna, i buduje świeżozieloną kępę. Latem na liściach pojawiają się czerwone smugi, a od sierpnia ponad rośliną rozwija się mgiełka różowoczerwonych wiech. Jesienią wybarwienie pogłębia się, natomiast zimą liście i kwiatostany płowieją do beżu, zachowując czytelną strukturę.