Wrotycz - naturalny preparat z wyciągu z wrotyczu na pędraki, nicienie, opuchlaki 400g Symbol towaru: 88039875 Wrotycz pospolity jest rośliną powszechnie występującą na łąkach oraz w pobliżu dróg i pól. Dawniej był stosowany jako roślina lecznicza, a obecnie jest przeznaczony do zwalczania szkodników w ogrodach, takich jak pchełki, rośliniarki, mączlik szklarniowy, opuchlak truskawkowiec, kwieciaki, roztocz truskawkowy, mrówki . Roślina posiada bardzo szerokie zastosowanie w przypadku zwalczania szkodników. Za jej pomocą możemy ograniczyć występowanie takich szkodników jak: stonka ziemniaczana, muchy, mrówki, komary, kleszcze, gąsienice szkodliwych motyli i mole , które odstrasza zapachem. Preparatami z wrotyczu opryskuje się również drzewa i krzewy, na których pojawiają się jaj mszyc i przędziorków . Zabieg należy przeprowadzić wczesną wiosną. Jest to produkt w 100% naturalny i ekologiczny. Wyciąg z wrotyczu – przygotowanie i stosowanie: 30g suszu z wrotyczu należy zalać 10 l zimnej wody i pozostawić na 24 godziny, aż wytworzy się lekka piana. Następnie powstałą mieszaninę trzeba przecedzić i rozcieńczyć z wodą w stosunku 1:2. W ten sposób otrzymujemy wyciąg, który po rozcieńczeniu nadaje się do zwalczania mszyc, bawełnicy korówki, gąsienic motyli (namiotnika i bielinka), larw owocówek i śmietki cebulanki. Wywar z wrotyczu – przygotowanie i stosowanie: 75g suszu należy zalać 10 l wody i pozostawić na 24 godziny, następnie gotować około 20 min. i przecedzić po ostygnięciu. Przed zastosowaniem rozcieńczyć z wodą w stosunku 1:5. 3 powody, dla których warto kupić ten produkt: zwalcza i zapobiega występowaniu szkodników w ogrodzie jest w 100% naturalny doskonale się sprawdza w zwalczaniu jaj mszyc i przędziorków Parametry: waga: 400g suszu (4x100g) UWAGA : Ze środków ochrony roślin należy korzystać z zachowaniem bezpieczeństwa. W przypadku produktów będących środkami ochrony roślin w rozumieniu ustawy o środkach ochrony roślin z dnia 8 marca 2013 r. (Tekst jedn. Dz.U. 2020 r., poz. 2097) oraz Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21.10.2009 r. (Dz. Urz. UE L 309 z 24.11.2009 r., z późn. zm. Dz.U. 2020 r., poz. 2097).